مردان و زنان مؤمن دوستان يكديگرند؛ به نيكى فرمان مى‏دهند و از اعمال زشت باز مى‏دارند.

476. ( وَلتَكُن مِنكُم أُمَّةٌ يَدعُونَ إلَى الخَيرِ و يَأمُرونَ بِالمَعروفِ و يَنهَونَ عَنِ المُنكَرِ و أولئِكَ هُمُ المُفلِحونَ)؛ (2)

بايد در ميان شما گروهى باشند تا مردم را به خير دعوت نمايند و امر به معروف و نهى از منكر كنند؛ ايشان همان رستگارانند.

477. پيامبرصلى الله عليه وآله: مَن أمَرَ بِمَعروفٍ أو نَهى‏ عَن مُنكَرٍ أودَلَّ عَلى‏ خَيرٍ أو أشارَ بِهِ فَهُوَ شَريكٌ و مَن أمَرَ بِسوءٍ أودَلَّ عَلَيهِ أو أشارَ بِهِ فَهُوَ شَريكٌ؛ (3)

هر كسى كه به كارى نيك امر كند يا از كارى زشت باز دارد، يا به كارى خير راهنمايى كند يا حتّى به آن اشاره كند، (در ثواب آن عمل) شريك است. هر كس به بدى امر كند يا به آن دلالت يا اشاره كند، او نيز (در گناه عمل )شريك است.

478. پيامبرصلى الله عليه وآله: نَصرُ المَظلومِ وَ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ جِهادٌ؛ (4)

يارى رساندن به ستم ديده و امر به معروف و نهى از منكر جهاد در راه خدا است.

479. پيامبرصلى الله عليه وآله: مَن أمَرَ بِالمَعروفِ و نَهى‏ عَنِ المُنكَرِ هُوَ خَليفَةُ اللَّهِ في الأرضِ؛ (5)

هر كس امر به معروف و نهى از منكر كند، جانشين خدا در زمين است.

480. امام على‏عليه السلام: قِوامُ الشَّريعَةِ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ و إقامَةُ الحُدودِ؛ (6)

استوارى شريعت، به امر به معروف و نهى از منكر و برپاداشتن حدود است.

481. امام على‏عليه السلام: غايَةُ الدِّينِ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهيُ عَنِ المُنكَرِ و إقامَةُ الحُدودِ؛ (7)

غايت دين، امر به معروف و نهى از منكر و برپاداشتن حدود است.

482. امام على‏عليه السلام: مَن تَرَكَ إنكارَ المُنكَرِ بِقَلبِهِ و يَدِهِ و لِسانِهِ فَهُوَ مَيِّتٌ بَينَ الأحياءِ؛ (8)

آن‏كه منكَر را با قلب و دست و زبانش انكار نكند، مرده‏اى است ميان زندگان.

483. امام على‏عليه السلام: ما أعمالُ البِرِّ كُلُّها و الجِهادُ في سَبيلِ اللَّهِ عِندَ الأمرِ بِالمعَروفِ و النَّهي عَنِ المُنكَرِ إلّا كَنَفثَةٍ في بَحرٍ لُجِّيٍّ؛ (9)

تمام كارهاى نيك، حتّى جهاد در راه خداوند، در برابر امر به معروف و نهى از منكر، چون دميدنى است به دريايى موّاج.

484. حضرت فاطمه‏عليها السلام: فَرَضَ اللَّهُ... الأمرَ بِالمَعُروفِ مَصلَحَةً لِلعامَّةِ؛ (10)

خداوند امر به معروف را براى اصلاح مردم قرار داد.

485. امام صادق‏عليه السلام: وَيلٌ لِمَن يأمُرُ بِالمُنكَرِ و يَنهى‏ عَنِ المَعروفِ؛ (11)

واى بر آن‏كه به منكر امر كند و از معروف نهى كند!

10 محرم شهادت امام حسين‏عليه السلام (12)

486. ( يا أيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ ارْجِعي إلى‏ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً فَادْخُلي في عِبادِي وَادخُلي جَنَّتي)؛ (13)

اى روح مطمئن! به سوى پروردگارت، كه تو از او و او از تو خشنود است، بازگرد و در زمره بندگان من درآى و به بهشت من وارد شو.

487. پيامبرصلى الله عليه وآله:إنَّ لِقَتلِ الحُسَينِ حَرارَةً في قُلوبِ المُؤمِنينَ لاتَبرُدُ أبَداً؛ (14)

مرگ حسين‏عليه السلام آتشى در دل مؤمنان درانداخته است كه هرگز سرد نخواهد شد.

488.امام حسن‏عليه السلام: إنَّ الَّذي يُؤتى‏ إلَىَّ، سَمٌّ يُدَسُّ إلَىَّ فَاُقتَلُ بِهِ ولكِن لايَومَ كَيَومِكَ يا أباعَبدِاللَّهِ؛ (15)

آنچه به من مى‏رسد، زهرى است كه با دسيسه به كامم ريخته مى شود، امّا اى اباعبداللَّه هيچ روزى مانند روز (مصيبت) تو نيست.

489. امام صادق‏عليه السلام: إنَّ يَومَ الحُسَينِ أعظَمُ مُصيبَةً مِن جَميعِ سائِرِ الأيّامِ؛ (16)

روز شهادت امام حسين‏عليه السلام سوگناك‏ترين روزها است.

490. امام رضاعليه السلام: إنَّ يَومَ الحُسَينِ أقرَحَ جُفُونَنا و أسبَلَ دُمُوعَنا و أذَلَّ عَزيزَنا؛ (17)

روز شهادت حسين‏عليه السلام ديدگان ما را مجروح، اشك‏هاى ما را روان و عزيز ما را خوار كرد.

1. عاشورا

491. امام صادق‏عليه السلام: أمّا يَومُ عاشُوراءَ فَيَومٌ اُصِيبَ فيهِ الحُسَينُ صَريعاً بَينَ أصحابِهِ؛ (18)

عاشورا روزى است كه حسين ميان يارانش كشته بر زمين افتاد.

492. امام رضاعليه السلام: مَن كانَ يَومُ عاشوراءَ يَومَ مُصيبَتِهِ و حُزنِهِ وبُكائِهِ، يَجعَلُ اللَّهُ يَومَ القيامَةِ يَومَ فرحِهِ و سُرورِهِ؛ (19)

هر كه عاشورا روز مصيبت و اندوه و گريه‏اش باشد، خداوند روز قيامت را روز شادى و سرورش مى‏گرداند.

493. امام رضاعليه السلام: مَن تَركَ السَّعيَ في حَوائجِهِ يَومَ عاشُوراءَ قَضَى اللَّهُ لَهُ حَوائجَ الدُّنيا و الآخِرَةِ؛ (20)

هر كه در روز عاشورا كار و كسب خود را فرو گذارد، خداوند حاجت‏هاى دنيا و آخرت او را بر آورده سازد.

494. امام رضاعليه السلام: فَإذا كانَ اليَومُ العاشِرُ كانَ ذلِكَ اليَومُ يَومَ مُصيبَتِهِ و حُزنِهِ و بُكائِهِ و يَقُولُ: هُوَ اليَومُ الَّذي قُتِلَ فيهِ الحُسَينُ؛ (21)

روز عاشورا، روز مصيبت و حزن و گريه (امام كاظم‏عليه السلام) بود و مى‏فرمود: «در چنين روزى بود كه حسين‏عليه السلام كشته شد.»

2. گريه بر امام حسين‏عليه السلام

495. پيامبرصلى الله عليه وآله:يا فاطِمَةُ! كُلُّ عَينٍ باكِيَةٌ يَومَ القِيامَةِ إلّا عَينٌ بَكَت عَلى‏ مُصابِ الحُسَينِ؛ (22)

اى فاطمه! همه چشم‏ها در روز قيامت گريان است جز چشمى كه بر مصيبت‏هاى حسين بگريد.

496. امام حسين‏عليه السلام: أنَا قَتيلُ العَبَرَةِ لايَذكُرُني مُؤمِنٌ إلّا استَعبَرَ؛ (23)

من كشته اشكم؛ هر مؤمنى مرا ياد كند، اشكش روان شود.

497. امام سجّادعليه السلام: أنَا ابنُ مَنَ بَكَت عَلَيهِ مَلائِكَةُ السَّماءِ أنَا ابنُ مَن ناحَتْ عَلَيهِ الجِنُّ فِي الأرضِ و الطِّيرُ فِي الهَواءِ؛ (24)

من پسر كسى هستم كه فرشتگان آسمان بر او گريستند. من پسر كسى هستم كه جنّيان در زمين و پرندگان در هوا بر او نوحه‏سرايى كردند.

498. امام رضاعليه السلام: إن بَكَيتَ عَلَى الحُسَينِ حَتّى‏ تَصيرَ دُموعُكَ عَلى‏ خدَّيكَ غَفَرَاللَّهُ لَكَ كُلَّ ذَنبٍ أذنَبتَهُ؛ (25)

اگر بر حسين بگريى، چندان كه اشك‏هايت بر گونه‏ات جارى شود، خداوند تمام گناهانت را مى‏آمرزد.

499. امام رضاعليه السلام: كانَ أبي إذا دَخَلَ شَهرُ المُحَرَّمِ لايُرى‏ ضاحِكاً... فَإذا كانَ يَومُ العاشِرِ كانَ ذلِكَ اليَومُ يَومَ مُصيبَتِهِ و حُزنِهِ و بُكائِهِ؛ (26)

چون ماه محرّم مى‏رسيد، كسى پدرم را خندان نمى‏ديد... چون روز دهم فرا مى‏رسيد آن روز، روز سوگوارى و اندوه و گريه او بود.

500. امام مهدى‏عليه السلام در زيارت ناحيه مقدّسه: لأَندُبَنَّكَ صَباحاً و مَساءً و لأَبكِيَنَّ عَلَيكَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً؛ (27)

هر صبح و شام بر تو گريه و شيون مى‏كنم و در مصيبت تو به جاى اشك، خون مى‏گريم.

3. زيارت امام حسين‏عليه السلام

501. امام باقرعليه السلام: لَو يَعلَمُ النّاسُ ما في زِيارَةِ قَبرِ الحُسَينِ مِنَ الفَضلِ لَماتُوا شَوقاً؛ (28)

اگر مردم مى‏دانستند در زيارت مزار امام حسين‏عليه السلام چه فضيلتى است از شوق آن مى‏مردند.

502. امام صادق‏عليه السلام: مَن سَرَّهُ أنَ يَكونَ عَلى‏ مَوائِدِ النُّورِ يَومَ القِيامَةِ فَلْيَكُنْ مِن زُوّارِ الحُسَينِ بنِ عَليٍ‏عليه السلام؛ (29)

هر كس دوست دارد روز قيامت، بر سر سفره‏هاى نور بنشيند، بايد از زايران امام حسين‏عليه السلام باشد.

503. امام صادق‏عليه السلام: لاتَدَعْ زيارَةَ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍ‏عليه السلام يَمُدُّ اللَّهُ في عُمرِكَ و يَزيدُ في رِزقِكَ و يُحييكَ اللَّهُ سَعيداً ولاتَموتُ إلّاشَهيداً؛ (30)

زيارت امام حسين‏عليه السلام را فرو نگذار كه خدا عمرت را طولانى و روزى را زياد مى‏كند و زندگى با سعادت و مرگ با شهادت به تو خواهد بخشيد.

504. امام صادق‏عليه السلام: زِيارَةُ قَبرِ الحُسَينِ بِن عَليٍ‏عليه السلام مِن أفضَلِ ما يَكونُ مِنَ الأعمالِ؛ (31)

زيارت قبر امام حسين‏عليه السلام از برترين اعمال است.

505. امام صادق‏عليه السلام: مَن أرادَ اللَّهُ بِهِ الخَيرَ قَذَفَ في قَلبِهِ حُبَّ الحُسَينِ‏عليه السلام و حُبَّ زيارَتِهِ؛ (32)

كسى كه خدا خيرخواه او باشد، محبّت حسين و شوق زيارتش را در دل او مى‏اندازد.

506. امام رضاعليه السلام: إنَّ لِكُلِّ إمامٍ عَهداً في عُنُقِ أولِيائِهِ و شيعَتِهِ و إنَّ مِن تَمامِ الوَفاءِ بِالعَهدِ و حُسنِ الأداءِ زيارَةَ قُبورِهِم؛ (33)

دوست داران و شيعيان هر امامى را با او عهدى است، و تمامت وفاى به عهد و نيكويى انجام دادن آن، زيارت قبر ايشان است.

تربت حسينى

507. پيامبرعليه السلام: ألا و إنَّ الإجابَةَ تَحتَ قُبَّتِهِ والشِّفاءَ في تُربَتِهِ؛ (34)

بدانيد كه اجابت دعا در زير گنبد حرم او و شفا در تربت او است.

508. امام صادق‏عليه السلام: حَنِّكُوا أولادَكُم بِتُربَةِ الحُسَينِ‏عليه السلام فَإنَّها أمانٌ؛ (35)

كام كودكانتان را با تربت حسين برداريد؛ زيرا موجب امنيّت كودكان است.

509. امام صادق‏عليه السلام: في طِينِ قَبرِ الحُسَينِ الشِّفاءُ مِن كُلِّ داءٍ و هُوَ الدَّواءُ الأكبَرُ؛ (36)

شفاى هر دردى در تربت مزار حسين است، و آن بزرگ‏ترين درمان است.

510. امام صادق‏عليه السلام: السُّجُودُ عَلى تُربَةِ الحُسَينِ‏عليه السلام يَخرُقُ الحُجُبَ السَّبعَ؛ (37)

سجده بر تربت امام حسين حجاب‏هاى هفت گانه را مى‏درد.

511. امام كاظم‏عليه السلام: لاتَستَغنِي شِيعَتُنا عَن أربَعٍ:... و سُبحَةٌ مِن طِينِ قَبرِ أبي عَبدِاللَّهِ‏عليه السلام؛ (38)

پيروان ما به چهار چيز نيازمندند:.... و تسبيحى از تربت مزار امام حسين‏عليه السلام.

512. امام رضاعليه السلام: كُلُّ طِينٍ حَرامٌ (أكلُهُ) كَالمَيتَةِ و الدَّمِ... ما خَلاطِينَ قَبرِ الحُسَينِ‏عليه السلام فَإنَّهُ شِفاءٌ مِن كلِّ داءٍ؛ (39)

(خوردن) هر خاكى، مانند مردار و خون...، حرام است، غير از تربت مزار امام حسين‏عليه السلام كه دواى هر دردى است.

25 محرم شهادت امام سجّادعليه السلام (40)

513. امام باقرعليه السلام: كانَ أثَرُ السُّجُودِ فِي جَميعِ مَواضِعِ سُجُودِهِ فَسُمِّىَ السَجّادُ لِذلِكَ؛ (41)

اثر سجده در تمام مواضع هفت گانه سجده او نمايان بود؛ از اين جهت «سجّاد» ناميده شد.

514. امام باقرعليه السلام: كانَ يُصَلّي صَلاةَ مُوَدِّعٍ يَرى‏ أنَّهُ لايُصَلِّي بَعدَها أبَدَاً؛ (42)

امام سجّادعليه السلام مانند كسى كه آخرين نماز خود را به جاى مى‏آورد، نماز مى‏گزارد. او چنين مى ديد كه پس از آن هيچ‏گاه نماز نمى‏گزارد.

515. امام صادق‏عليه السلام: يُنادِي مُنادٍ يَومَ القيامَةِ أينَ زَينُ العابِدينَ؟ فَكَأنّي أنظُرُ إلى‏ عَلِيِّ بنِ الحُسَينِ‏عليه السلام يَخطُرُ بَينَ الصُّفُوفِ؛ (43)

روز قيامت منادى ندا مى‏دهد: «زيور عبادت كنندگان كجاست؟» گويا على بن‏حسين‏عليه السلام را مى‏بينم كه ميان صف‏ها با ابّهت گام بر مى‏داد.

سخنان برگزيده

516. امام سجّادعليه السلام: ألا و إنَّ أبغَضَ النّاسِ إلَى اللَّهِ مَن يَقتَدي بِسُنَّةِ إمامٍ و لا يَقتَدِي بِأعمالِهِ؛ (44)

هشدار كه منفورترين مردم نزد خداوند كسى است كه سيره امامى را برگزيند ولى از كارهاى او پيروى نكند.

517. امام سجّادعليه السلام: كَفُّ الأذى‏، مِنْ كَمالِ العَقلِ وفيهِ راحَةٌ لِلبَدَنِ عاجِلاً و آجِلاً؛ (45)

خوددارى از آزار رساندن، نشانه كمال خرد و مايه آسايش دو گيتى است.

518. امام سجّادعليه السلام: إنَّها (الصَّدَقَةَ) تَقَعُ فِي يَدِاللَّهِ قَبلَ أن تَقَعَ فِي يَدِ السّائِلِ؛ (46)

صدقه، قبل از اين‏كه به دست نيازمند برسد، در دست خداوند قرار مى‏گيرد.

519. امام سجّادعليه السلام: إذا صَلَّيتَ فَصَلِّ صَلاةَ مُوَدِّعٍ؛ (47)

هرگاه نماز مى‏گزارى، (چنان باش كه گويى)نماز آخرين را به جاى مى‏آورى.

520. امام سجّادعليه السلام: المُؤمِنُ يَصمُتُ لِيَسلَمَ و يَنطِقُ لِيَغنَمَ؛ (48)

مؤمن سكوت مى‏كند تا سالم ماند و سخن مى‏گويد تا سود برد.

521. امام سجّادعليه السلام: خَفِ اللَّهَ لِقُدرَتِهِ عَلَيكَ واستَحىِ مِنهُ لِقُربِهِ مِنكَ؛ (49)

از قدرت خداوند بر خويش بترس و از نزديكى‏اش به خود شرمگين باش!

522. امام سجّادعليه السلام: قَدِّمُوا أمرَ اللَّهِ و طاعَتَهُ و طاعَةَ مَن أوجَبَ اللَّهُ طاعَتَهُ بَينَ يَدَيِ الاُمورِ؛ (50)

فرمان خدا و طاعت او و طاعت كسى را كه طاعتش را واجب كرده است، بر همه چيز مقدّم بداريد.

523. امام سجّادعليه السلام: المُؤمِنُ مِن دُعائِهِ عَلى‏ ثَلاثٍ: إمّا أن يُدَّخَرَ لَهُ و إمّا أن يُعَجَّلَ لَهُ و

إمّا أن يُدفَعَ عَنهُ بَلاءٌ يُريدُ أن يُصيبَهُ؛ (51)

مؤمن از دعاى خود يكى از سه نتيجه را مى‏گيرد: يا برايش ذخيره مى‏شود، يا در دنيا برآورده مى‏شود و يا بلايى كه مى‏خواست به او برسد از او برگردانده مى‏شود.

524. امام سجّادعليه السلام: إنّي لَاُحِبُّ أن أدومَ عَلَى العَمَلِ و إن قَلَّ؛ (52)

من دوست دارم كه در كار پيوسته باشم، اگر چه اندك باشد.

7 صفر ولادت امام كاظم‏عليه السلام (53)

525. امام رضاعليه السلام: كانَ (الامام الكاظم‏عليه السلام )عَقلُهُ لاتُوازي بِهِ العُقُولُ و رُبَّما شاوَرَ الأسوَدَ مِن سُودانِهِ؛ (54)

هيچ انديشه‏اى با انديشه او برابرى نمى‏كرد و (با اين حال) چه بسا با يكى از خادمان سياه خود مشورت مى‏كرد.

526. روايت شده است: و كانَ اَوصَلَ النّاسِ لأِهلِهِ و رَحِمِهِ و كانَ يَتَفَقَّدُ فُقَراءَ المَدينَةِ فِي اللَّيلِ؛ (55)

(امام موسى بن جعفرعليه السلام) بيشترين پيوند را با خانواده و خويشان خود داشت و شب‏ها از فقيران مدينه دستگيرى مى‏كرد.

527. ابن أثير: كانَ يُلقَّبُ بِالكاظِمِ لِأنَّهُ كانَ يُحسِنُ إلى‏ مَن يُسى‏ءُ إلَيهِ، كانَ هذا عادَتَهُ؛ (56)

(امام كاظم‏عليه السلام) از آن روى «كاظم» ناميده شد كه همواره با كسى كه به او بدى مى‏كرد، به نيكى رفتار مى‏كرد؛ اين خوى او بود.

سخنان برگزيده

528. امام كاظم‏عليه السلام: المَغبونُ مَن غُبِنَ عُمرُهُ ساعَةً؛ (57)

زيان كار كسى است كه ساعتى از عمرش را زيان كرده باشد.

529. امام كاظم‏عليه السلام: مَن وَلَهَهُ الفَقرُ أبطَرَهُ الغِنى‏؛ (58)

آن كه نادارى حيرانش كند، توانگرى سرمستش سازد.

530. امام كاظم‏عليه السلام: ما تَسابَّ اثنانِ إلّا انْحَطَّ الأعلى‏ إلى‏ مَرتَبَةِ الأسفَلِ؛ (59)

هيچ گاه دو تن به هم دشنام ندادند جز آن‏كه بالاتر به مرتبه فروتر سقوط كرد.

531. امام كاظم‏عليه السلام:جِهادُ المَرأةِ حُسنُ التَّبَعُّلِ؛ (60)

جهاد زن خوب شوهر دارى كردن است.

532. امام كاظم‏عليه السلام: قُلِ الحَقَّ و إن كانَ فيهِ هَلاكُكَ، فَإنَّ فِيهِ نَجاتَكَ؛ (61)

حق را بگو، اگرچه نابودى تو در آن باشد؛ زيرا نجات تو در همان است.

533. امام كاظم‏عليه السلام: إنَّ العاقِلَ لايَكذِبُ و إن كانَ فيهِ هَواهُ؛ (62)

خردمند دروغ نمى‏گويد، اگرچه ميل او در آن باشد.

534. امام كاظم‏عليه السلام: التَّوَدُّدُ إلَى النّاسِ نِصفُ العَقلِ؛ (63)

مهرورزى با مردم نيمى از عقل است.

535. امام كاظم‏عليه السلام: مَن استَوى‏ يَوماهُ فَهُوَ مَغبونٌ و مَن كانَ آخِرُ يَومَيهِ شَرَّهُما فَهُوَ مَلعونٌ و مَن لَم يَعرِفِ الزِّيادَةَ في نَفسِهِ فَهُوَ في نُقصانٍ و مَن كانَ إلَى النُّقصانِ فَالمَوتُ خَيرٌ لَهُ مِنَ الحَياةِ؛ (64)

كسى كه دو روزش با هم برابر باشد، زيان كار است. كسى كه امروزش بدتر از ديروزش باشد، از رحمت خدا به دور است. كسى كه رشد و بالندگى در خود نيابد، به سوى كاستى‏ها مى‏رود و آن كه در راه كاستى و

نقصان گام بر مى‏دارد مرگ برايش بهتر از زندگى است.

536. امام كاظم‏عليه السلام: إنَّ الحَرامَ لايُنمى‏ و إن نُمِىَ لايُبارَكُ فيهِ؛ (65)

مال حرام افزون نمى‏گردد و اگر هم افزون گردد بركت نمى‏يابد

بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام خدمت دوستان عزیزم

 امروز می خواهم بحثی در ربطه با اربعین حضرت امام علی بن ابیطالب علیه السلام را بیان بکنم  همه می دانیم که اگر کسی  اقوام یا دوستان فوت کند یه اربعین واسش می گیرن و کمتر کسی هست که در دوسال واسش اربعین بگیرن فقط سالگرد وفاتش و بعد از سه یا چهار سال دیگه از سالگرد و اربعین و غیره خبری نیست درسته یا نه ؟

 اما بعد از چند قرن واسه امام حسین شهید کربلا چی ؟ ایا فراموش شده واسش اربعین بگیرن یا نه ؟  آری همه شیعیان در روز اربعین حسینی در غم و اندوه و حزن هستن و در مجالس و مراسمات تعذیه خوانی شرکت می کنن ولی امروز که بنظر این حقیر اومد  تقریبا  دیروز یا امروز  که مصادف با اربعینی حضرت امام علی می باشد آیا تاکنون واسه این روز تعزیه  گرفتیم اصلا اربعینی امام علی در بین ما شیعیان جا افتاده تا الان  نمی دانم چرا؟  ولی بنده سعی می کنم اگر عمری باقی بمونه یه مراسمی تحت عنوان اربعینی امام علی  در مسجد یا منزل انجام می دم  بحول و قوه الله ان شاءالله دیگه مزاحم وقت شریفتون نمی شم

 التماس دعا

بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام خدمت شما سروران عزیز و ضمن قبولی طاعات و عبادات میلاد  حضرت امام حسن کریم اهل البیت را به شما تبریک و تهنیت عرض می نمایم  غرض از مزاحمت این است که  آخرین جمعه ماه مبارک رمضان هر کس این ایه را بین نماز ظهر وعصر بنویسد و آن را در محل نگهداری  پول خود بگذارد جهت افزایش مال نافع است و این ایه ((ان هذا لرزقنا ما له من نفاد )) می باشد التماس دعا